สวนดอกไม้นั้นเหลือเพียงความทรงจำ
ความชุ่มฉ่ำของวันคืนมลายหาย
เมื่อเวลาเคลื่อนไป
มีเพียงขณะหนึ่งนั้นที่ไร้สิ้นซึ่งลมพัด
ในความเงียบงัน
เงียบงันจนน่าพรั่นพรึง
ฉันจึงได้แต่กู่ตะโกนก้อง
ทว่ากลับเป็นเพียงแว่วเสียงสะท้อนไปมาก่อนลางเลือน
.....................................
ไม่มีบทเพลงสำหรับเราอีกแล้วหรือ