สวนดอกไม้นั้นเหลือเพียงความทรงจำ

 ความชุ่มฉ่ำของวันคืนมลายหาย

เมื่อเวลาเคลื่อนไป

มีเพียงขณะหนึ่งนั้นที่ไร้สิ้นซึ่งลมพัด

ในความเงียบงัน

เงียบงันจนน่าพรั่นพรึง

ฉันจึงได้แต่กู่ตะโกนก้อง

ทว่ากลับเป็นเพียงแว่วเสียงสะท้อนไปมาก่อนลางเลือน

.....................................

ไม่มีบทเพลงสำหรับเราอีกแล้วหรือ