บ่ายคล้อย
ฉันนั่งมองสายน้ำ
ไหลรี่ และเลยผ่าน
ฟ้ายังฉ่ำ
ด้วยไอดิน และกลิ่นฝน
เมืองเล็กๆ
ห่างไกลผู้คน
ใครบางคน
หวนคิดถึง
<< Home