poetry

2010/May/04

 

 

เช้าวันใหม่

ในหม่นครื้มของเมฆฝน

ผู้คนและนกกายังไม่ตื่นจากหลับใหล

เสียงครั่นครืนดังมาไกล..ไกล

 

แปลบแปลบแสงขาวขีดผ่านฟ้าเทา

ยังหรอกฝนยังไม่ตกลงมา

และยังหรอกตะวันยังไม่ส่องสาด

เมืองทั้งเมืองยังจมอยู่ในห้วงยามอึมครึม

 

แต่จงอดทนรอเถิด

ฝนฉ่ำจะพรำทั่วฟ้า

จนหยาดหยดสุดท้ายนั่นแหละ

ที่ร้อนรุ่มจะผ่อนคลาย

 

และรออีกสักนิดเถิด

ให้แสงแรกได้แทรกตัวผ่านม่านอันร้าย

ฟ้าใหม่หมาดฝนและแสงอาทิตย์อุ่น

จะยังอยู่รอเรา